Choroby pasożytnicze człowieka (od greckiego parasitos - „darmo”) to duża grupa chorób z działu „choroby zakaźne”, wywoływane są przez pasożyty jednokomórkowe i wielokomórkowe.
Pasożyt to żywy organizm, który żyje lub przebywa w organizmie żywiciela i otrzymuje od niego lub na jego koszt pożywienie, to znaczy prowadzi pasożytniczy tryb życia. Wszystkie mogą żyć w organizmie człowieka, niektóre zupełnie niezauważone, a niektóre mogą powodować poważne szkody dla zdrowia.
Czynniki wywołujące choroby pasożytnicze
Istnieją trzy główne klasy pasożytów, które mogą powodować choroby u ludzi:
Pierwotniaki to mikroskopijne organizmy jednokomórkowe, które mogą żyć wolno lub mieć charakter pasożytniczy. Są w stanie rozmnażać się u człowieka, co przyczynia się do ich przetrwania, a także pozwala na rozwój poważnych infekcji tylko z jednego organizmu.
Robaki (od greckich robaków - „robaki”) to duże organizmy wielokomórkowe, które zwykle są widoczne gołym okiem w stadium dorosłym. Podobnie jak pierwotniaki, robaki mogą być wolno żyjące lub mieć charakter pasożytniczy. W postaci dorosłej robaki nie mogą rozmnażać się u ludzi.
Pasożyty zewnętrzne: termin ten jest zwykle używany w węższym znaczeniu w odniesieniu do organizmów takich jak kleszcze, pchły i wszy, które przyczepiają się do skóry lub w niej zakopują i pozostają tam przez długi czas (od tygodni do miesięcy). Stawonogi mogą same powodować inwazje lub przenosić inne choroby.
Lista infekcji pasożytniczych: pełzakowica, glistnica, hymenolepiaza, difilobotriaza, klonorchoza, kryptosporydioza, lamblioza, malaria (przypadki importowane), przywr, teniarinchoza, taeniaza, toksokaroza, toksoplazmoza, włośnica, trichocefaloza, wągrzyca, enterobioza, bąblowica.
Objawy chorób pasożytniczych.
Ich objawy mogą być różnorodne i zależą od rodzaju i umiejscowienia pasożyta, a także od poziomu odporności osoby, która jest jego żywicielem.
Pierwotniaki najczęściej powodują biegunkę i inne objawy żołądkowo-jelitowe. Infekcje nicieni sercowych mogą powodować ból brzucha, biegunkę (biegunkę), ból mięśni, kaszel, zmiany skórne, niedożywienie, utratę wagi, trudności z koordynacją ruchu i mowy, drgawki i wiele innych objawów, w zależności od indywidualnego organizmu i ciężkości zakażenia.
Diagnostyka i leczenie chorób pasożytniczych
Diagnostyka chorób pasożytniczych obejmuje:
- Kliniczne badanie krwi.
- Badanie krwi na obecność specyficznych przeciwciał i antygenów pasożytów.
- Rozmaz krwi.
- Analiza kału na obecność jaj robaków i pasożytów.
- Endoskopowe metody badań (na przykład kolonoskopia, w przypadku złożonej diagnostyki).
- Rentgen, rezonans magnetyczny (MRI), tomografia komputerowa (CT) w przypadku poważnych uszkodzeń narządów wewnętrznych przez pasożyty.
Plan leczenia będzie zależał od konkretnej diagnozy. Z reguły leki są przepisywane w postaci tabletek, czasami wymagane jest leczenie szpitalne, w tym operacja.
W celu złagodzenia objawów można również zalecić inne metody leczenia (dieta, spożycie wody).
Zapobieganie chorobom pasożytniczym
Zapobieganie jest zawsze łatwiejsze niż leczenie, a istnieją dość proste sposoby, aby się chronić.
Nie jedz:
- niedogotowane ryby, kraby i skorupiaki;
- niedogotowane mięso;
- surowe rośliny wodne;
- surowe warzywa, które mogły zostać skażone odchodami ludzkimi lub zwierzęcymi.
Pasożyty mogą żyć w naturalnych źródłach wody, dlatego podczas pływania:
- nie połykaj wody;
- nie pozwalaj dzieciom na wypróżnianie się do wody, zabieraj dzieci do toalety i co godzinę sprawdzaj pieluchy, zmieniaj pieluchy w łazience lub w miejscu do przewijania, a nie na basenie, aby uniknąć wprowadzenia zarazków do basenu;
- nie pływaj ani nie pozwalaj dzieciom pływać, jeśli mają biegunkę;
- wykonaj mini-kontrolę (zanieczyszczenie);
- Prysznic przez co najmniej 1 minutę przed zanurzeniem się w wodzie.
Zwierzęta mogą przenosić pasożyty i przekazywać je ludziom. Choroba odzwierzęca to choroba, która rozprzestrzenia się między zwierzętami i ludźmi. Czasami osoby z infekcjami odzwierzęcymi nie mają żadnych objawów. U innych osób mogą wystąpić takie objawy, jak biegunka, ból mięśni i gorączka.
Regularna opieka weterynaryjna ochroni Twojego zwierzaka i Twoją rodzinę. Istnieją proste kroki, które możesz podjąć, aby chronić siebie i swoją rodzinę przed chorobami przenoszonymi przez zwierzęta. Upewnij się, że Twój zwierzak jest pod opieką lekarza weterynarii.
Praktykuj cztery zasady:
- Niezwłocznie zbieraj odchody zwierzęce i utylizuj je w odpowiedni sposób. Pamiętaj, aby umyć ręce po kontakcie z odpadami domowymi.
- Często myj ręce, szczególnie po kontakcie ze zwierzętami i unikaj kontaktu ze zwierzęcymi odchodami.
- Postępuj zgodnie z właściwymi procedurami postępowania z żywnością, aby zmniejszyć ryzyko skażenia ze skażonej żywności.
- W przypadku osób z osłabionym układem odpornościowym należy zachować szczególną ostrożność w przypadku kontaktu ze zwierzętami, które mogą przenosić te infekcje.